Engeltjes en bijzondere plekken

28 augustus 2014 - Fuyang, China

Chiel en ik luisteren in het duister van een goedkope hotelkamer naar de heerlijk relaxte wegdroommuziek van Rodriguez. We praten over de vele engeltjes die we hier in China ontmoet hebben. We willen niet steeds in herhaling vallen en jullie vervelen met hetzelfde soort verhalen, daarom beschrijven we ze niet allemaal. Maar voor de beeldvorming willen we wel kwijt dat we zóveel leuke mensen tegenkomen hier. De mensen met wie we in echt contact komen, zijn zo ontzettend behulpzaam en vinden het leuk om te praten met Westerlingen. Ze zijn natuurlijk zo lang afgesneden geweest van wat er in de rest van de wereld gebeurt. En dat wat toch doorsijpelde, werd altijd grondig gefilterd door kritische censuurcommissies. Nog steeds als ik daar de berichten over lees van bijvoorbeeld The Economist. 

Vluchtig vs echt contact
Eigenlijk hebben we het leuk met iedereen, behalve tijdens de zoveel vluchtigere verkeersconfrontaties. Die zijn dan ook meer dan vervelend en eigenlijk met meer in getal dan ons goede humeur een dag lang kan verdragen. Maar daar hebben we ook onze grappige manieren wel op gevonden, waar we dan samen weer onwijs veel lol over hebben. Ook bij die verkeers-Chinezen, bij wie alle tekenen van innerlijke beschaving helaas uitblijven, zijn we inmiddels goed geïntegreerd.. 

Gekke plekken
Een van de dingen die ik naast de leuke mensen zo gaaf vind aan reizen is dat je op van die gekke plaatsen komt. Zo belandden we gister weer in zo'n apart hotel.. Het lag direct naast de grote weg en was heel goedkoop: 40 yuen voor een nacht. Er was niet het gebruikelijke gedoe met paspoorten en gecontroleer van onze visa; (wat normaliter soms wel een uur in beslag neemt: 'Waar ben je het land binnengekomen? Wanneer? Uit welk land kom je?' etc.) de vrouw die het hotel runt neemt gewoon zonder naar de id's te vragen het geld aan en laat ons de kamer zien. Als ik vraag of ze ook een kamer heeft met één bed, schuift ze simpelweg de bedden aan elkaar. Helemaal duidelijk en prima. Een no nonsense vrouw. Hou ik van. En we slapen samen toch meestal in een eenpersoonsbed. 

Badzalen
En dan laat ze mij de badzaal voor vrouwen zien en haar man laat aan Chiel de mannenbadzaal zien. En dat is zooo apart! (We hebben allebei foto's gemaakt; voeg ik toe) De zaal is immens, heeft rondom een enorme afwatering en er staan in het midden halfvergane massagetafels. En een hele hoop badkuipen die netjes langs de wanden zijn gemaakt. In een hoek zit een rij douches. Aan het plafond hangt een plastic groen sierwoud met mandarijntjes erin... Ik kijk eens goed rond en zie dan bij de baden heel oude kruidenstempels liggen. Zou dit een voormalig beautycenter zijn? En dat vieze bad daar, is dat soms altijd gebruikt voor modderbaden? Of houden ze hier gewoon niet zo van schoonmaken? En waarom zijn er zovéél baden? Zijn er vaak ontzettend veel gasten tegelijk? Nu is het helemaal stil.. Of was het ooit een kuuroord? In de zaal van Chiel zijn zelfs een paar mini-zwembaden van steen! Met diverse verdiepinkjes erin. Ik ben zo benieuwd naar het verhaal achter dit bijzondere gebouw en vind het ineens jammer dat ik geen Chinees spreek. Voor de basisdingen werkt lichaamstaal naadloos, zeker met mensen zoals deze fijngevoelige vrouw, maar niet als je een heel verhaal wilt achterhalen...

Sprinkhanen
We lopen dan door immense slaapzaal-achtige vertrekken, waar vele tweepersoonsbedden staan. Toch lijken het aparte mannen- en vrouwenzalen te zijn, aangesloten op de van elkaar afgescheiden badzalen.. De vrouw is zo aardig; drukt ons zakjes shampoo, tandpasta en nieuwe borstels in handen (misschien ook gewoon een hele duidelijke hint ;)) en veegt de enorme sprinkhanen voor me weg, die op het licht zijn afgekomen. Ik sta al een tijdje op de trap (waar ze me niet kan zien) te kijken of ik door het spring-festijn heen durf te stappen om naar de douches te komen. Het lijkt bijna alsof ze voelt dat ik daar sta en ook nog mijn gedachten kan lezen als ze met haar zwabber de beestjes terug naar hun originele habitat veegt en begripvol naar me lacht. Opgelucht snelt dit mietje naar de badzaal.. 

 

Foto’s

4 Reacties

  1. Gwen:
    28 augustus 2014
    Misschien speelt ook dat "wie goed doet goed ontmoet"? jullie zijn ook aardig tegen hen!
  2. Erica:
    29 augustus 2014
    Wat een bizar pand! En wat irritant dat je dan niet kunt navragen wat voor bestemming dit pand in vroeger tijden heeft gehad. Het zou zeker interessant geweest zijn om dat te weten te komen.
  3. Trees:
    30 augustus 2014
    Misschien een weeshuis? Wel gezellig met zijn allen in bad liggen.
  4. Sanne & Michiel:
    31 augustus 2014
    Ja zou ook nog kunnen! We zullen het nooit weten en ergens heeft dat ook wel charme, want nu kunnen we met zijn allen van alles bedenken :)