Ikh Nart nature reserve

20 juni 2014 - Ikh Nart, Mongolië

Het ene avontuur is nog niet afgelopen, of het volgende vloeit er natuurlijk in over. Vanochtend krijgen we  een sms dat onze 'reisleiders' een uurtje later zijn. Vinden we helemaal niet erg; kunnen we nog even gezellig met Leonie en Jean Daniel lunchen; alle pannen en branders komen rap tevoorschijn en de grondkeuken is in no time weer geinstalleerd. We snijden uien en knoflook, bakken die mee met zes eieren, dan kaas eroverheen en de powerlunch is klaar. Het is ook zo leuk om elkaar aan te vullen in de spullen die we hebben. Wij hebben de zwarte koffie waar ze al maanden naar snakken, vruchtensap, bruin brood en kaas (hoe Hollands wil je het hebben?) en zij bijvoorbeeld weer cornflakes en melkpoeder met gedroogd fruit erbij. 

Dan draait er een Nissan met geblindeerde ramen de hoek om en een allerschattigste vrouw stapt uit: Chingerel. Onze tolk en reisleidster van de komende tijd. Ze is heel enthousiast en haar man lijkt iets meer verlegen en introvert. Allebei zijn ze ontzettend aardig, dat blijkt meteen. We nemen afscheid van onze nieuwe vrienden, laden onze huisraad in de Nissan en bezoeken een paar supermarkten om in te slaan. Gezien het grote gebrek aan verse spullen, moeten we veel creativiteit gebruiken om een beetje fatsoenlijke maaltijden bij elkaar te fantaseren. Ik sla ook snoep, bier en vodka in omdat dit het meestal goed doet in Mongools gezelschap. De auto zit met ons en de schapjes erbij tot de nok toe vol en net als we willen vertrekken, bedenken we dat we nog benzine nodig hebben om mee te koken.

Maar er is een powercut in het dorpje Tsomog en daarom is de pomp gesloten. Chingerel blijkt niet voor een gat te vangen, want manlief stopt de auto en Chingerel stapt uit om een motorrijder aan te houden. Binnen drie minuten is er zo een liter benzine getapt via een slang uit de motor.. Haha, dat is Mongolie: men regelt het gewoon! We willen de man natuurlijk betalen, maar dat kost nogal wat overredingskracht. 

De tocht naar en door Ikh Nart is hobbelig en we zijn direct in wat je je voorstelt bij de uitgestrekte 'outback' van het land. Het leuke is dat de man van Chingerel op het platteland is opgegroeid en echt oog heeft voor het spotten van wilde dieren. Hij weet welke kant hij op moet en dat is verrekte handig in een gebied dat strekt over 67.000 hectare. Hij kijkt naar sporen en bepaalt hoe vers de uitwerpselen zijn die we tegenkomen. We wijzen van alles aan om te vragen wat het is en meestal heeft hij het antwoord. En zijn vrouw is steevast gewapend met twee woordenboekjes, een vertaalapp en wegenboek en vertaalt alles wat hij vertelt.

Zo komt het dat we nadat we enorme aasgieren zien vliegen, vrij snel hun nest ontdekken, met een jong erin van formaat kalkoen. En een blik op oneindig. Het nest is echt enorm en hoog gelegen op een groep rotsen. We klimmen als geiten deze dagen. Soms heel hoog, maar de rotsen zijn heel makkelijk beklimbaar door de vele lagen waaruit ze bestaan. Het landschap is droog, maar als je goed kijkt zie je allerlei mini vetplantjes en kleine bloemetjes en andere mooie dingetjes. Ook erg opvallend zijn de helwitte dierenbotten en karkassen die overal liggen. Soms zie je een hoefje liggen en een onderpoot met nog wat vacht eraan, maar meestal zijn het kale door de zon gedroogde botten. Schedels, ruggengraten, heupbotten; alles. Dat geeft me misschien nog wel het meest het gevoel dat de natuur hier haar eigen koers mag varen. En dat mensen wel langskomen, maar niet te veel reguleren en daarmee het leven hier overhoop schoppen. Soms zie je zelfs schedels van de met uitsterven bedreigde Argali schapen, waar de gekrulde enorme geweien nog aan zitten. 

We zetten ons tentje op tussen de rotsen, op een vlak stukje. En moeten erg lachen om de tent van Ching en Ulama; in 1 worp wordt de tent opgezet. Hij staat nogal vreemd in dit gebied vanwege de felle kleuren roze, groen en paars. Als we in de tent liggen valt de stilte op. Tot we zelf een tijdje zo intens en geconcentreerd naar die stilte 'luisteren', dat de diertjes die overdag zo schuchter waren ineens de kust vrij zien om druk rond onze tent te scharrelen. Van wilde muizen tot adelaars die overvliegen. Zo leuk. Lang luisteren we er niet naar want een diepe comateuze slaap haalt ons binnen twee minuten op..

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

3 Reacties

  1. Gwen:
    23 juni 2014
    wow wat een geweldige reis! Ik geniet zeer van de verhalen, en ben enorm blij verbaasd dat iedereen zo aardig is, wat een verademing inderdaad met hier. Leer ik ook weer van...
  2. Sanne & Michiel:
    24 juni 2014
    Wat leuk mam!! :))
  3. Tom:
    24 juni 2014
    Maar gaan de fietsjes dan ook mee in de auto?