Nietsen

15 december 2014 - Ho Chi Minh City, Vietnam

Het is misschien dat de dagen hier in het riverside appartement aan de rand van Ho Chi Minh city in veel aspecten zo lijnrecht tegenover de fietsdagen staan, dat ik ze als zo'n verschil ervaar. Bij het fietsen heb je het avontuur van dat je niet weet waar je aan het eind van de dag uitkomt, of je een hotel of kampeerplek kunt vinden en een beetje een smakelijk maal. En dat is altijd leuk: gestresst zijn we daar zelden over. Maar de tegenhanger is af en toe ook wel érrug ontspannend: Hier heb je het gemak en comfort van een fijne plek waarvan je weet dat je er constant van kunt genieten. De kwaliteit van het eten hebben we hier zelf in de hand; we koken deze dagen zelf. Heel lekker om dat weer eens te doen. We vullen qua voedingstoffen alles aan wat we elders niet konden krijgen: met cashewnootjes, kwark, muesli, verse vis (sashimiiiii!) en veel rauwe groenten. 

Even..helemaal niets!
En soms vind ik het ook zó heerlijk om niets te hoeven.. Te weten dat je die dag eens niet ruim honderd kilometer voor de boeg hebt. Van het weer zalige nietsdoen zit ik eventjes stilletjes te genieten in het houten schommelbankje op het dak. Daar kijk je uit over een groot stuk van HCM. Het grappige is: als je geest tot rust is en niet de constante drang voelt iets te moeten doen (dat is vaak wel het geval; het lijkt soms wel de 'default modus' van het brein), dan ontstaat vanzelf en op zijn eigen tijd 'geïnspireerde actie'. Ik schreef bijvoorbeeld mooie brieven aan dierbaren en kreeg allerlei gave ideeën, waaronder nieuwe dingen voor mijn bucket list. 

Zwembad
We luieren ook heerlijk samen in en om het zwembadje, dat tot nu toe door niemand anders gebruikt wordt. Deze buurt is bezet door rijke Vietnamezen en expats en een van de aangename eigenschappen van expats is dat ze overdag werken. Grijns. Ook kijken we naar de film 'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween.' Zoals meestal is ook hier het boek beter, maar de film is zeker de moeite waard; erg grappig en origineel. Sommige grappige dingen blijven erg lang bij ons hangen. Voor de eigenaar van het appartement halen we whisky en leggen er nog wat kleine cadeautjes bij en een briefje om hem nogmaals te bedanken voor zijn gastvrijheid. Chiel fixt allerlei kapotte of halfwerkende dingen voor hem in het appartement; vindt hij vast leuk. 

Onrust
Chiel wordt trouwens eerder onrustig van het gebrek aan mogelijkheden om hier dingen te doen. We kunnen geen enigszins betaalbare sportschool vinden en de vele fietsenwinkels die hij al bezocht om wat onderdelen te kopen, hebben niet wat hij zoekt. Dat is wel heel frustrerend natuurlijk. We hebben hier nu een aantal dagen genoten en morgen beginnen we weer aan een nieuw fietsavontuur. Want hoewel ik hier zelf nog wel een dag of twee zou kunnen blijven chillen; ik wil dat Chiel het ook helemaal naar zijn zin heeft. Hij zit nu tegenover me dingen te maken: een penlight-batterijenlamp voorzien van contactjes met stroomdraden zodat deze gevoed kan worden door de dynamo en je dan niet steeds vier penlights mee hoeft te slepen of erger nog: steeds moet vervangen. 

2 Reacties

  1. Gwen:
    24 december 2014
    mooi om te lezen hoe jullie harmonieus zijn of samen harmoniseren!
  2. Sanne & Michiel:
    29 december 2014
    Merci maman :)