Urban survival

3 juni 2014 - Ulaanbaatar, Mongolië

Voorlopig werden we hier eerst nog even 'getest' op onze zogenaamde urban survival skills. Telefoon kapot, beiden geen bereik meer met onze Nederlandse simkaarten, Chiel mag zijn emailaccount niet meer in omdat hij op deze nieuwe ipad had ingelogd en microsoft zo'n onbekend device 'verdacht' vindt. Iets met Applenijd misschien? En het hotel gaf doodleuk aan dat mijn creditcard niet werkte, terwijl er volgens ABN Amro     vier keer is adgeschreven. Daarnaast natuurlijk nog de verzekeringen waarmee we contact moeten houden en Aeroflot over wat ze gaan doen met onze klacht.

Gelukkig kleeft ook aan dit irritante gedoe een voordeel of wat.. We weten nu dat we onze pinpassen nog eens moeten testen (ABN Amro had deze week op eigen initiatief alle bankpassen van wereldwijd naar Europa gezet, hetgeen betekent dat je buiten Europa niet kunt pinnen.. Veel reizigers gedupeerd hoorde ik van ze. Joh. Nu gelukkig weer op wereld en we kunnen weer onbezorgd flappen tappen. Ook weten we zeker dat de credit card het heeeeeel goed doet en voor de zekerheid meteen even bij ING gecheckt of zij ook zo'n leuke eigenbelang grap hadden uitgehaald. Niet het geval. Gelukkig! 

Na een afrekensessie van meer dan twee uur bij de balie, bepakten we onze fietsen en startten de eerste Mongoolse fietstocht. Dwars door het drukke centrum. Pittig hoor! De bestuurders in de stad doen hun naam van afkomst ware eer aan. Rechts inhalen of links; aan de regels geven ze geen gehoor. De toeter is een breekijzer en wie het hardst rijdt, kan het eerst ergens langs. Betekent wel dat anderen die ook keihard reden - maar net niet hard genoeg - op het laatste moment genadeloos in de ankers gaan. En als een voetganger groen heeft, rijden veel automobilisten hen nog steeds toeterend van de sokken. Niet altijd hoor, maar gebeurt wel vaak. 

Sommige stukjes lopen we over de stoep, maar vanaf de rand van de stad pakken we de autoweg. Echt wel even spannend! Maar tot onze verbazing rijden de automobilisten heel langzaam en ruim om ons heen. De nieuwsgierigheid naar onze gekke fietsen werkt enorm in ons voordeel; veel mensen doen hun raampjes open, zeggen heel enthousiast gedag en houden hele verhalen in het Mongools. Wacht even, want we zijn echt bezig met ons woordenboek.. Volgende keer zeggen we meer terug dan bayar tai. :) Er zijn zelfs automobilisten die de weg even voor ons vrijhouden (door achter ons te gaan staan) zodat we veilig weer kunnen starten na een korte stop. Zo lief!

We zijn nu wel erg laat voor het immigratiecentrum dat 20 km buiten de stad ligt. Maar ontdekken tenminste waar het is en weten dat we morgen al om acht uur terecht kunnen. Toen hebben we benzine getankt (zie foto) en gegeten op de luchthaven (daar zitten we nu) en zometeen gaan we ergens in de buurt van het immigratiecentrum onze tent voor het eerst opzetten en de msr brander testen! 

We kijken nu erg uit naar lekker echt wegfietsen, meer de natuur in... Morgen nog wat laatste proviand inslaan in UB en een meer gedetailleerde kaart. Dan.. Into the wild. Nou ja wel via de weg, maar voelt toch een beetje zo ;)

 

 

Foto’s

5 Reacties

  1. Natasja:
    3 juni 2014
    Echt heerlijk om dit allemaal te lezen en dan is dit nog maar het begin, de echte avonturen moeten nog komen. x
  2. Gwen:
    3 juni 2014
    Lieve schatten,

    Die man bij de benzinepomp sprong zeker een gat in de lucht, ha, ha. Wat een achterlijke ABN om die passen ongeldig te maken buiten Europa. En wat heerlijk dat jullie nu echt los kunnen de wijde wereld in. Heel veel plezier en liefs, dikke kus,

    Ton (en ook van Gwen natuurlijk!)
  3. Sanne & Michiel:
    4 juni 2014
    Hai pap! Het was een vrouw bij de pomp :) en ze was heel verbaasd en wilde het eerst niet doen maar toen toch wel gelukkig. En met abn zijn we helemaal klaar want voor de visum verlengingen geeft de credit card weer problemen . Bank zegt hier in mongolie dat de kaart niet werkt en als je naar nederland belt is het gewoon afgeschreven. Nu hopen dat we opnieuw met abn kunnen bellen maar dat is wat lastiger als je wildkampeert.. We houden jullie op de hoogte!
  4. Sanne & Michiel:
    4 juni 2014
    Credit card is een raar verhaal. Net met een goedkope internetlijn naar abn gebeld en ze kunnen niet vaststellen waar het precies misgaat.hopen dat ik hem elders wel kan gebruiken dus. Gelukkig wordt het niet afgeschreven zomaar. Ze zijn nu ook goed op de hoogte. Zo dus ipv cc maar 2 ton pinnen voor onze visa verleningen en daarna doen we nog een slaapje in onze tent. Best enerverend allemaal! Rijden in het verkeer gaat heel goed gelukkig. Xx
  5. Eline:
    4 juni 2014
    hihi leuk, ja zei ik toch: ze auto rijden alsof ze paardrijden :). Toch anders dan in India denk ik?
    Creditcard gebruiken in Mongolië hadden we al een beetje afgeraden, dat begint daar allemaal net en alleen in de hoofdstad. Bij de creditmaatschappij kan je, zeker met dit soort dingen (4x hetzelfde bedrag), het geld gewoon terug laten boeken. Flappen tappen zal ook niet overal kunnen. In wat grotere dorpen is wel vaak een pinautomaat te vinden mits de stroom het doet. Misschien zijn jullie die tip ook vergeten (maar ach wat heb je nou nodig dus is ook niet zo erg).
    Allemaal op z'n Mongools.
    Prachtige ervaringen, heerlijk leren en genieten. Liefs en veel plezier.