Walk the line

16 juli 2014 - Lun, Mongolië

Vandaag doen we weinig en dat is soms heerlijk. Omdat we het telefoontje van Ebha afwachten over de visum-verlenging, hebben we besloten langer op deze plek te blijven. Chiel sleutelt samen met Jeanda aan de fietsen en ze wisselen kennis en verhalen uit. Leo leest in haar tent een boek en ik schrijf en kijk naar de dieren. Er zijn een hoop honden, die we proberen uit het kamp te houden. Maar dat gaat automatisch nadat Jeanda een van de honden heeft aangehaald. Het lijkt erop alsof ze nu in ruil daarvoor ons reizigersfortje bewaakt... Als er bijvoorbeeld koeien naar haar maatstaven te dicht bij onze tenten komen grazen, slaat ze aan. Ze gaat recht voor de 'grensoverschrijdende' koe staan en springt blaffend en grommend in de lucht. De koe weet niet precies wat ze zal doen. Dan richt ze zich van voren met haar horens richting de hond. Die schrikt, maar besluit blijkbaar dat ze een groter doel dient en daarom haar angst moet overwinnen. Want ze probeert koste wat het kost het hoogste woord te hebben. Uiteindelijk lukt het haar de koe de verjagen en tevreden gaat ze weer op de door haar bepaalde grens liggen. 

Het gaat er rauwer aan toe als de andere honden hun nieuwsgierigheid naar het aanwezige eten niet kunnen bedwingen. Onze waakhond trekt haar lip op en grauwt de honden weg. Het is zo'n fascinerend schouwspel.. Ik laat ze uit nieuwsgierigheid naar de manifesterende natuurwetten begaan en kijk wat ze doen. Alles is zo precies. De nieuwe hond lijkt bewust heel, heel langzaam te bewegen omdat hij beseft dat onze 'waakdame' elke stap en beweging nauwlettend volgt en klaarstaat voor aanval. Alles op scherp. En een stap over de denkbeeldige lijn en het beest krijgt een knauw. Soms rollen de honden vechtend door het hoge gras en dan proberen we ze toch liever te stoppen, ook al is het hun eigen wereld waar wij ons zo nietwetend mee bemoeien.

Zelfs met paarden en varkens gaat ons vriendinnetje de strijd aan. Ze grazen ook in de buurt van onze tenten en zijn nieuwsgierig naar ons. De paarden zijn erg verbaasd over het geblaf en gespring van de hond. Maar niet bang. Ze worden er zelfs niet boos van. Ze stralen vooral vredigheid uit. En de nieuwsgierigheid voert de boventoon. Dus met hun hoofden snuffelend naar de hond, zetten de paarden vol vertrouwen weer een stap naar voren. De hond wordt er pissig van en springt weer naar de paarden toe, die ondertussen echt niet lijken te begrijpen waar de hond mee zit. Of wat ze wil. Maar de besluitvaardigheid van de hond blijkt uiteindelijk sterker dan de nieuwsgierigheid van de paarden en ze jaagt hen helaas wat verder van ons weg. Van mij mogen ze heel dicht bij onze tent komen, ik vind ze zo mooi en bijzonder. En ze hebben heel schattige veulentjes bij zich. Maar helaas krijgen we dit niet uitgelegd aan onze waakhond, dus de dieren blijven allemaal op zo'n tien meter van ons kamp... :( 

Van reisblog naar fotoboek
Laat een prachtig fotoboek afdrukken van je verhalen & foto's. Al vanaf € 21,95.
reisdrukker.nl

2 Reacties

  1. Thea:
    23 juli 2014
    Krijgen jullie nog iets van het nieuws mee?
    Hier wordt vandaag een nationale rouwdag gehouden voor de slachtoffers van de vliegtuigramp.
    Hele trieste zaak.
    Het weer is ongekend warm voor Nederland, zomaar 25 tot 27 graden.
    Daarom vraag ik mij af of dat bij jullie net zo gaat als bij mij: het legt me lam. Nou ben ik een echte luilak (als ik wat moet doen, dan doe ik dat razendsnel om maar weer zo snel mogelijk op mijn luie kont te zitten.
    En jullie fietsen zoveel kilometers per dag!
    Bewonderenswaardig.
    STERKTE
  2. Sanne & Michiel:
    23 juli 2014
    Ha Thea,
    Ja we volgen (nu we weer wifi hebben) het nieuws op de voet van de situatie en vinden het vreselijk. We hebben er ook uren over gepraat; samen en met onze Zwitserse vrienden en Cal, de Amerikaan. Onvoorstelbaar, zoiets. Ik hoop heel erg dat dingen ten goede zullen veranderen. De speach van onze minister van bz bij de UN vond ik erg sterk; hebben we met wifi kunnen bekijken.

    Dank! En veel sterkte met de hitte daar! En geniet vooral van het luieren ook; heerlijk! Uiteindelijk was de zon mij ook teveel hier (8 dagen achter elkaar in de volle zon) en kreeg ik een kleine zonnesteek die nu bijna over is.