Toch maar wel...

18 juli 2014 - Lun, Mongolië

Het is toch gebeurd; we wilden toch wel kijken hoe het zou zijn om de hele dag door de binnenlanden van Mongolie te fietsen. En wat is het schitterend! Eigenlijk is het in de volgende zin vergelijkbaar met Nederland; zodra je van de snelweg afgaat en bijvoorbeeld met de fiets de kleine weggetjes inslaat, is Nederland zo prachtig.. En dit land zo weids, zo groots en met mooie rotsformaties en heuvels. Het is flink klimmen en het mooie harde pad verandert al snel in 'wasbordjes'  (door de wind gevormde golfjes in het wegdek) waarop je helemaal door elkaar geschud wordt en verder veel los zand. Absoluut niet makkelijk fietsen. We slippen geregeld weg en vallen op de grond, maar de landing is nooit hard. Het is alleen zwaar om vanuit het losse zand weer te beginnen en er uberhaupt doorheen te fietsen. We gaan daarom ook vaak door het gras; dat is wel zwaar en hobbelig vanwege de door de zon ingedroogde hoefsporen die de ondergrond ongelijk maken en alle graspollen waar je overheen moet. Maar je komt in elk geval vooruit. Hoe dan ook; het is natuurlijk heel anders fietsen dan verhard. 

Vandaag leggen we 54 kilometer af, dat dan weer wel! We rijden in de eerste 18 kilometer al verkeerd en dat is knap als er maar een pad is (...) Maar een hele tijd daarvoor moesten we een splitsing kiezen en kregen van een passerende Mongool (twijfelde even over de hoofdletter) de verkeerde kant gewezen. Het andere pad is niet meer te vinden, maar we nemen wel ongeveer die koers en belanden uiteindelijk op weer een ander pad dat volgens meerdere Mongolen naar het dorpje 'Buren' leidt. Als we alles mogen geloven, onze kaarten incluis, dan zijn we morgen met zo'n vijftien kilometer in dat dorpje. Daar kunnen we ons water aanvullen. Chiel en ik hebben voor deze gelegenheid ieder een extra waterfles van twee liter per stuk aangeschaft. Hier kom je natuurlijk veel minder mensen en dorpjes tegen. Het totaal van ons gelijkmatig verspreide waterbassin komt uit op bijna 20 liter. En we kunnen voor zo'n vijf a zes dagen eten maken; alledrie maaltijden en snacks tussendoor inbegrepen. Worden we ook steeds handiger in. 

Van de Zwitsers leren we ook allerlei handige dingetjes. Zo heeft Chiel twee stokken gevonden en mooi gemaakt om als standaard voor de fiets te gebruiken en er indien nodig honden mee van ons af te slaan. Onze Duitse fietskennis Rudy - die we in UB nog even tegenkwamen (hij had alle hoeken van Mongolie alweer gezien en wachtte in de stad zijn vlucht naar Alaska af, alwaar hij verder fietst. Ik mag hopen dat ze de snickers-toevoer een beetje op orde hebben daar!) - was heel ernstig gebeten door een agressieve hond hier in Mongolie. Tot nu toe trekken wij alleen honden aan die bij ons het fort komen bewaken, maar je weet natuurlijk nooit. In andere landen hebben de Zwitsers gekke dingen meegemaakt met honden. Ze doen ook hun rvs bekertjes 's avonds bij het tentkamp altijd aan hun kringel-fietsslot. Zo horen ze het makkelijk als iemand probeert de fietsen te stelen. Slim! Voor wie het leuk vindt hun blog te bekijken: http://jeandaetleo.blogspot.com/

Als we stoppen zijn we ook echt moe. Voor dit soort fietsen moeten we nog weer even wat extra's opbouwen. Leo en ik genieten allebei van wat lees- en schrijftijd in onze eigen tent, terwijl Jeanda aan Chiel leert hoe hij moet macrameeen. Die vindt het super leuk! Als je ziet wat voor mooie dingen je ermee kan maken, dan vraag je je af waarom deze kunst zo'n ontzettend suffe naam heeft.. Chiel en ik denken dat we doorgaan naar Mandalgovi. Daar zouden we in tien dagen moeten kunnen zijn als we 28 km per dag doen en ook in de goede richting gaan. Vandaag is dat laatste nog niet gelukt, morgen hopelijk wel.. Vanuit Mandalgovi kunnen we proberen een lift naar Choyr te krijgen en ons huidige visa op tijd opmaken, of terug naar UB om daar te verlengen - hopend dag Ebha gelijk heeft dat dit ook echt kan... We zien het wel. Eerst maar eens Mandalgovi bereiken! 

3 Reacties

  1. Trees:
    24 juli 2014
    Dapper!
  2. Ria:
    24 juli 2014
    Lijkt mij ook door het zand
  3. Erica:
    24 juli 2014
    Respect voor jullie beslissing!!